دنیای ما دنیای انتخابه.انتخاب بین آرزوهای بیشمار.آرزوهایی که گاه دست نیافتنی هستن .اما انسان به امید زنده است.برای رسیدن به آرزو ها باید تلاش کرد.تو اگه بدونی همیشه هستند افرادی که دوست ندارن به آرزوهات برسی.آدمایی که به واسطه قدرتشون اجازه نمیدن تو در دنیایی که دوست داری زندگی کنی.اجازه نمیدن به آرزوهات جامه واقعیت بپوشونی،سعی و تلاشت رو برای رسیدن به آرزوهات صد برابر می کنی.

سلام بر دوستان عزیز :

من هوشنگ هستم.البته این اسم مستعارمه که اگه موقعیتش پیش اومد وجه تسمیه رو واستون توضیح میدم.یکی از مشکلات فرهنگی ما اینه که همواره به جای رقابت همو تخریب می کنیم که متاسفانه دوست من "سها" هم این مشکل رو داره.اصلا کلا مشکله.ولی من از طریق بیان خط مشی خودم با اون دو نفر رقابت می کنم چون قرار یه جورایی با هم رقابت کنیم.

من یک لیبرال هستم.یک آزادی خواه طرفدار رفورمیزم و اصلاحات.من نمی دونم این چپ ها چی می خوان ؟! شوروی رو که متلاشی کردن حالا افتادن به جون ایران.اگه یک انقلاب چپ تو ایران اتفاق بیفته دیگه فاجعه تکمیل میشه و دیگه هیچ امیدی به آینده ایران نیست.اصلا می دونید طبقه کارگر یک ضد مفهوم که مارکس برای مقابله با طبقه حاکم ایجاد کرده . حالا هی بگید کارگر کارگر...ترجیح می دم بقیه نظراتمو در آینده از طریق مقالاتم بیان کنم.توصیف"سها" هم که دیگه قابل بیان نیست.فعلا توصیفات کارگر واسش کافیه.همه یک شعر گذاشتن من هم برای اینکه جمع پایدار بمونه یه شعر واستون می ذارم.

"بی قلم نغمه مرغان سحر خاموش است

در سراپرده شب عربده صیاد است

گر شکستند قلم نیست شود آزادی

                                                  دین و آیین و وطن در خطر و بر باد است "

من کارگر هستم ،یه کارگر ساده

من چپ هستم ، انقلابی ، خواستار برابری .

این رفیقِ نارفیقِ نامردِ من " سها " هر چی می نویسه باور نکنید ، همش دروغه ،اینکه گفته راه من "راه نوش و راحت و شادی" هست همش دروغه ، این راه خودشه ، من یه انقلابی نترس هستم که دارم مبارزه می کنم برای آزادی و برابری ، تا پای جونم هم ایستادم ، چند وقت پیش هم گیر اطلاعاتی ها افتادم واسه همینه که همیشه می گم موبایلم کنترله ، این سها یه آدم ترسوی بزدله که توی  تمام زندگیش فقط به یه چیز فکر می کنه اونم ... (اگر لازم شه بعدا می گم) هست و اصلا از آزادی و برابری و مبارزه هیچی حالیش نیست.فعلا ترجیح می دم در مورد هوشنگ چیزی نگم.

یه شعر با حال هم میزارم براتون:

فریاد من همه گریزِ از درد بود،

چرا که من در وحشت انگیزترینِ شب ها

آفتاب را به دعایی نومیدوار طلب می کرده ام.

                                                            شاملو

من سها هستم می خوام یه کم در مورد وبلاگمون براتون توضیح بدم:

ما سه تا کرگدن تنها هستیم.البته من هنوز تنهای تنها نشدم.اما اون دوتای دیگه به دلیل یه سری مشکلات که نمی تونم بهتون بگم(یه موقع فکرنکنین مسئله عشقیه ها،نه اصلا مسئله این نیست...!!!)کاملا تنها هستن.دیروز صبح همین موقع ها توی مرکز کامپیوتر دانشگاه نشسته بودیم که خیلی اتفاقی یه فکر قشنگ به ذهن کثیفمون رسید.البته به دلیل اینکه ما یه سری آدم منطقی هستیم!!! و کرگدن یک( کارگر) همیشه می گه موبایلمون کنترله!!! (دلیلشو نمیدونم،می تونین از خودش بپرسین)نم یتونم بهتون بگم که ما توی کدوم دانشگاه درس می خونیم(راهنمائی:دانشگاه شیراز نیست)اما اون فکر قشنگ که به ذهن ما رسید این بود که تصمیم گرفتیم یه وبلاگ راه اندازی بنماییم تا حرفای دل نازک و شیشه ایمون !!! رو توی اون بنویسیم.واین که گفتم"ذهن کثیفمون" دلیلش رو در آینده می فهمین.

خب حالا این شعرو بخونید تا بفهمین ما که و چه هستیم:

« … سه ره پیداست.

نوشته بر سر هر یک به سنگ اندر،

حدیثی که ش نمی خوانی بر آن دیگر.

نخستین: راه نوش و راحت و شادی.

به ننگ آغشته، اما رو به شهر و باغ و آبادی.

دو دیگر: راه ِ نیمش ننگ، نیمش نام،

اگر سر بر کنی غوغا، وگر دم در کشی آرام.

سه دیگر: راه بی برگشت، بی فرجام … »

چاووشی - مهدی اخوان ثالث - فروردین ۱۳۳۵

خب،راه اول راه کرگدن یک(کارگر)هستش که همیشه فکر می کنه موبایلمون کنترله...

راه دوم راه کرگدن سه(هوشنگ)(خیلی هم اسم زشتیه) هستش ...

راه سوم راه منه(سها)که خیلی آدم گلی هستم.

خب من دیگه باید برم.اون دوتا کرگدن زشت هم بعد(نمی دونم کی)میان براتون توضیحاتی رو ارائه میدن.

بای بای